Είδαμε την παράσταση «Ο Συμβολαιογράφος»

Δημοσιευμένο από: Νίκος,


Από τη Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη

Ένα αριστουργηματικό έργο που μας ταξίδεψε σε περασμένες εποχές απολαύσαμε το βράδυ της Παρασκευής στο κέντρο της Αθήνας. Ο λόγος για την αστυνομική νουβέλα του Αλέξανδρου Ρ. Ραγκαβή, «Ο Συμβολαιογράφος» που διασκευάζει και σκηνοθετεί φέτος στο θέατρο Χώρα ο Πέτρος Ζούλιας με ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών.

Το έργο διαδραματίζεται στην Κεφαλλονιά του 19ου αιώνα. Το συμφέρον για τη μεγάλη περιουσία, που εξασφαλίζει μια διαθήκη, οδηγεί στο έγκλημα και σε μια σειρά από ραδιουργίες, με σκοπό την κατασκευή ενός νεαρού αθώου ως ενόχου. Συγκεκριμένα, ο κόντες Ναννέτος, ένας από τους πιο αξιοσέβαστους τοπικούς άρχοντες της Κεφαλονιάς βρίσκεται δολοφονημένος στην κάμαρά του. Καθώς οι αρχές ψάχνουν να βρουν τον ένοχο, τα πράγματα περιπλέκονται όταν εμφανίζονται δύο διαθήκες του κόντε. Η μία, γραμμένη ανεπίσημα, αφήνει γενικό κληρονόμο τον νεαρό Ροδίνη που δούλευε ως γραμματικός δίπλα στον κόντε ενώ στη δεύτερη, αυτή που εμφανίζει ο συμβολαιογράφος Τάπας, φαίνεται ως γενικός κληρονόμος ο ανιψιός του, Γεράσιμος Ναννέτος. Το παράδοξο είναι πως και οι δύο διαθήκες φέρουν την υπογραφή του κόντε Ναννέτου. Ποια είναι όμως η πραγματική διαθήκη;

Έρωτες, μυστικά και συνωμοσίες φτιάχνουν το δυνατό και διαχρονικό καμβά της γνωστής νουβέλας του Ραγκαβή που έγραψε τη δική του θρυλική ιστορία, την εποχή της ασπρόμαυρης κρατικής τηλεόρασης, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη με το Βασίλη Διαμαντόπουλο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Φέτος, η θεατρική διασκευή ευτύχησε στα χέρια του Πέτρου Ζούλια που διατήρησε το ιδιαίτερο γλωσσικό ιδίωμα του έργου δίνοντας αυτομάτως στην παράσταση την αίγλη και τον αέρα μιας περασμένης εποχής. Κι αυτό είναι κάτι που ο συγκεκριμένος άνθρωπος ξέρει να διαχειρίζεται πολύ καλά αν θυμηθούμε και την σπουδαία του διασκευή στις «Γυναίκες του Παπαδιαμάντη».

Η σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια στην παράσταση ήταν υποδειγματική. Φώτισε όλες τις πλευρές της προσωπικότητας των ηρώων του δίνοντάς τους ολοκληρωμένη υπόσταση. Δημιούργησε μια παράσταση με αργό αλλά σταθερό ρυθμό που κορύφωσε περίτεχνα τις δραματουργικές εντάσεις του έργου δημιουργώντας αγωνία στα μάτια του θεατή. Μάλιστα, η ευφυής απόφασή του να δώσει αρχικά μια κωμική διάσταση  στους ήρωές του λειτούργησε καταλυτικά στην αλλαγή του κλίματος όσο η υπόθεση του έργου γινόταν όλο και πιο σκοτεινή.Έστησε σχέσεις μεταξύ των ηρώων του με το συνολικό αποτέλεσμα να τον δικαιώνει καθώς ήταν προσεγμένο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του συμβολαιογράφου απολαύσαμε τον Σταμάτη Φασουλή που διαθέτει εδώ και χρόνια στο βιογραφικό του πλήθος σκηνοθετικών επιτυχιών. Αυτή τη φορά η πρόκληση για το Σταμάτη ήταν υποκριτική και ανταποκρίθηκε σε εκείνη καταθέτοντας επί σκηνής όλη του την ψυχή. Μας παρουσίασε τον σιορ Τάπα ως ένα αδίστακτο και φιλοχρήματο συμβολαιογράφο που όμως πάνω από όλα βάζει την αγάπη για τη μονάκριβη κόρη του. Η ευαίσθητη πλευρά του ήρωά του τον έκανε αυτομάτως πιο συμπαθή στα μάτια μας. Ωστόσο, ο μονόλογος του λίγο πριν την αυλαία της παράστασης ήταν υπερβολικός.

Από το υπόλοιπο καστ των ηθοποιών ξεχωρίσαμε την Ευγενία Δημητροπούλου για την ευαισθησία, τη γλυκιά της παρουσία και την υποκριτική της δεινότητα και τον Αντώνη Λουδάρο που πραγματικά κλέβει την παράσταση με την ερμηνεία του. Ο ηθοποιός μεταμορφώθηκε επί σκηνής στον υπηρέτη Νικολό, έναν άβουλο άντρα μεγαλύτερης ηλικίας που έχει μάθει στη ζωή του να γίνεται θυσία για τον αφέντη του και να τον ακολουθεί πιστά μέχρι το τέλος. Η ερμηνεία του ηθοποιού ήταν πραγματικά συγκλονιστική. Το βάδισμά του, οι εκφράσεις του, το συναίσθημά του πέρασε απευθείας στους θεατές φέρνοντας δάκρυα στα μάτια μας. Τέλος, μας άρεσε πολύ και ο Κώστας Φαλελάκης στο ρόλο του ανακριτή. Η ερμηνεία του ήταν πειστική και ισορροπημένη χωρίς περιττές υπερβολές.

Δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε την Αναστασία Αρσένη για τα εξαιρετικά κοστούμια που επέλεξε για όλους τους ηθοποιούς και πραγματικά ήταν τόσο αρμονικά με τις συνθήκες των ρόλων και της εποχής που διαδραματίζεται το έργο αλλά και τον Παναγιώτη Αυγερινό που επιμελήθηκε τη μουσική της παράστασης συνδέοντας με τον καλύτερο τρόπο τις σκηνές και δίνοντας την απαιτούμενη ένταση όπου χρειαζόταν.

«Ο Συμβολαιογράφος» είναι ένα πραγματικό διαμάντι του Αλέξανδρου Ραγκαβή που φέτος ευτυχεί στα χέρια του Πέτρου Ζούλια. Επισκεφτείτε το θέατρο Χώρα και παρακολουθήστε την παράσταση αυτή για να θαυμάσετε το λόγο του συγγραφέα και να ταξιδέψετε στα Επτάνησα μιας περασμένης εποχής μέσα από τις ερμηνείες τόσων καταξιωμένων ηθοποιών.

Καλή σας θέαση!