Είδαμε την παράσταση «Ω Θεέ μου»

Δημοσιευμένο από: Νίκος,


Είδαμε την παράσταση «Ω Θεέ μου»

Από τη Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη

Είπαν να κάνουν τη διαφορά και τα κατάφεραν. Ξεκίνησαν την χειμερινή σεζόν από την αγαπημένη μας συμπρωτεύουσα με την πανελλήνια πρεμιέρα του έργου της Ανάτ Γκοβ και κέρδισαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Τώρα ήταν η κατάλληλη στιγμή να κατέβουν προς τα νότια και να κάνουν όλο το αθηναϊκό θεατρόφιλο κοινό να αναφωνήσει «Ω Θεέ μου»!

Το βράδυ της Παρασκευής επισκεφτήκαμε το κατάμεστο θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη» για να παρακολουθήσουμε την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα της θεϊκής κωμωδίας της Ανάτ Γκοβ με πρωταγωνιστές το Γρηγόρη Βαλτινό και την Κατερίνα Διδασκάλου. Είχαμε ακούσει τα καλύτερα από τους θεατρόφιλους της βόρειας Ελλάδας και ανυπομονούσαμε να δούμε αν οι φήμες επιβεβαιώνονται.

Πρόκειται για ένα έργο που σίγουρα έχει να προσφέρει στο θεατή στιγμές γέλιου, συγκίνησης και προβληματισμού. Η Άννα, μια ψυχολόγος που ζει μόνη με τον αυτιστικό γιο της, δέχεται ένα μυστηριώδη ασθενή που πάσχει από κατάθλιψη και χρειάζεται επειγόντως θεραπεία. Στην πορεία όμως της συνεδρίας ανακαλύπτει ότι πίσω από την περίεργη αυτή επίσκεψη κρύβεται ένα θαύμα καθώς η Άννα έχει απέναντί της τον ίδιο το Μεγαλοδύναμο! Ο Θεός είναι απελπισμένος γιατί ο κόσμος που έφτιαξε έχει λάθη, αδικίες, πολέμους, απληστία και προκειμένου να απαλαγεί από τον εφιάλτη του, σκέπτεται  να τον καταστρέψει για να μπορέσει να πεθάνει και αυτός με την σειρά του. Η ψυχολόγος έχει στη διάθεση της μόλις μία ώρα, όσο ακριβώς διαρκεί μια συνεδρία, για να του αλλάξει γνώμη. Θα τα καταφέρει;

Στο ρόλο του Θεού είδαμε το Γρηγόρη Βαλτινό που έκανε φιλότιμες προσπάθειες να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ο ρόλος του μπορεί να φαινόταν εύκολος και επιθυμητός στον καθένα, όμως έκρυβε παγίδες που ελόχευαν τον κίνδυνο να αποδοθεί ο ήρωάς του με χλιαρό τρόπο. Η εξαιρετική μεταφραστική προσέγγιση του έργου από το Δημήτρη Ψαρρά βοήθησε αισθητά δίνοντας την απαιτούμενη κωμική έμφαση που χρειαζόταν ο ρόλος για να ξεκαθαρίσει σε πολλά σημεία το συναίσθημα του θεατή.

Στο ρόλο της ψυχολόγου απολαύσαμε πραγματικά την Κατερίνα Διδασκάλου. Η ηθοποιός έχει δώσει και στο παρελθόν σπουδαίες ερμηνείες στο θέατρο και φέτος με το ρόλο της Άννας, της δίνεται η ευκαιρία να συνεχίσει την καλή της πορεία. Προσέγγισε το ρόλο της με πάθος, πίστη και ευαισθησία κι όλα αυτά σε πλήρη ισορροπία με αποτέλεσμα το συναίσθημά της να περάσει και στο θεατή που βρισκόταν ακόμη και στην τελευταία σειρά. Εξαιρετικός και ο νεαρός Μίλτος Τσιάντος στο ρόλο του δεκαεξάχρονου αυτιστικού γιου της. Ο ηθοποιός, αν και είχε υπερβολικά δύσκολη αποστολή, την έφερε εις πέρας με μεγάλη επιτυχία.

Η σκηνοθεσία της παράστασης ανήκει στη Λίνα Ζαρκαδούλα. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η σκηνοθέτης εκμεταλλεύτηκε κάθε σπιθαμή της σκηνής μεταφέροντας τη δράση σε όλα τα πιθανά και απίθανα σημεία της κάνοντας έτσι τον θεατή να μην βαριέται και να παρακολουθεί το θέαμα με ενδιαφέρον και τα 100 λεπτά της συνολικής του διάρκειας. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να επιβραβεύσουμε το Διονύση Χριστοφιλογιάννη για τα προσεγμένα του σκηνικά καθώς και το Γιάννη Δρακουλαράκο για τους εξαιρετικούς φωτισμούς που στο συγκεκριμένο έργο έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη συνολική παρουσίαση της παράστασης.

Ένα έργο πρωτότυπο θεματικά που σίγουρο θα σας προβληματίσει για τα όρια και τους λόγους της πίστης σας αλλά θα σας χαρίσει και αρκετές ευχάριστες στιγμές.

Καλή σας θέαση!