Από την Μαριάντζελα Ψωμαδέλλη
Ένα θεατρικό μονόλογο για μια σπουδαία και ιδιαίτερη προσωπικότητα παρακολουθήσαμε πριν από λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας. Ο λόγος για την παράσταση “Η Δούκισσα της Πλακεντίας” που αναφέρεται στη μυθιστορηματική ζωή της Σοφίας ντε Μαρμπουά και ανεβαίνει στο θέατρο Βεάκη σε κείμενο, σκηνοθεσία και φωτισμούς του εξαιρετικού Γιώργου Νανούρη με την κορυφαία Μαρία Κίτσου στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Το κείμενο αναφέρεται στη βαθύπλουτη, ανεξάρτητη, δυναμική και αινιγματική Σοφία ντε Μαρμπουά που έγινε γνωστή ως η Δούκισσα της Πλακεντίας. Μια γυναίκα που το σπίτι της έγινε μουσείο, ενώ το όνομα της δόθηκε σε Λεωφόρο αλλά και σε σταθμό του μετρό ενώ αποτέλεσε μια από τους μεγαλύτερους ευεργέτες της Ελλάδας, αφού ενίσχυσε οικονομικά τη χώρα μας μετά την Επανάσταση του 1821.
Η ιστορία της, που ακροβατεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα, συνοδεύεται από θρύλους και αλήθειες για την σχέση της με εμβληματικές προσωπικότητες αλλά και για την εκκεντρική ζωή της. Πάνω απ’ όλα αυτά όμως, αιωρείται το προσωπικό της δράμα, αφού η Δούκισσα της Πλακεντίας ήταν μια μητέρα που δεν άντεξε το χαμό της κόρης της, Λίζας και βρήκε έναν παράδοξο τρόπο να ζει για πάντα μαζί της.

Ο Γιώργος Νανούρης, άριστος γνώστης του θεατρικού μονολόγου, υπογράφει το κείμενο, τη σκηνοθεσία και τους φωτισμούς του όλου εγχειρήματος. Το κείμενό του είναι μια βιογραφική αφήγηση με φόντο την ιστορία, με περισσότερα σημεία περιγραφής παρά δράσης που δίνει έμφαση στο συναίσθημα και σκιαγραφεί πλήρως όλες τις πτυχές της προσωπικότητας και της ζωής της Σοφίας ντε Μαρμπουά. Η σκηνοθεσία του είναι λιτή, αφαιρετική μα άκρως ευρηματική. Άλλωστε, γνωρίζοντας τις ιδιαίτερες σκηνοθετικές προσεγγίσεις του τόσα χρόνια, δεν περιμέναμε από εκείνον τίποτα λιγότερο. Στο κέντρο της σκηνής είναι η πρωταγωνίστρια του με μοναδικό σκηνικό αντικείμενο ένα κομμάτι σελοφάν που ανάλογα τη στιγμή, η ηθοποιός του δίνει διαφορετική μορφή κάνοντάς το να συμμετέχει έμπρακτα στην αφήγηση της ιστορίας. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τους εκπληκτικούς ατμοσφαιρικούς του φωτισμούς αλλά και τις προσεγμένες μουσικές του επιλογές, συντελούν στο στήσιμο ενός τελετουργικού θεάματος που φωτίζει περίτεχνα τη ζωή αυτής της παρεξηγημένης προσωπικότητας που δυσκολεύτηκε τόσο να διαχειριστεί την απώλεια και φλέρταρε επικίνδυνα με την τρέλα. Μια παράσταση που συγκινεί βαθιά και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.
Στον εμβληματικό ρόλο της Σοφίας ντε Μαρμπουά απολαύσαμε την Μαρία Κίτσου που μας χάρισε μια ολοκληρωμένη ερμηνεία, βαθιά συναισθηματική. Η ηθοποιός, με τις αλλαγές στη φωνή και στη στάση του σώματός της, έδωσε υπόσταση σε όλους τους ρόλους της ιστορίας, μεταπηδώντας από τον έναν στον άλλον με τρομερή ευκολία και συνέπεια. Απέδωσε την ηρωίδα της χτίζοντας βήμα βήμα κάθε της πτυχή, αποτυπώνοντας στο μέγιστο βαθμό το πένθος, τον σπαραγμό και το θρήνο της για την απώλεια του παιδιού της χωρίς ωστόσο να καταφύγει σε περιττούς μελοδραματισμούς. Η προσέγγιση της ηθοποιού ήταν εξαιρετική, προσθέτοντας αναμφισβήτητα στο ενεργητικό της μια ακόμη δυνατή και παθιασμένη ερμηνεία.

Στο σημείο αυτό, αξίζει να σημειώσουμε ότι η Μαρία Κίτσου είχε στην αρχή και το τέλος της παράστασης και το ρόλο της αφηγήτριας, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη να μας εντάξει στην ιστορία δίνοντάς μας πληροφορίες για τα ιστορικά γεγονότα και το υπόβαθρο της ηρωίδας, κάτι που αποδείχτηκε αναμφισβήτητα χρήσιμο για τον θεατή και λειτούργησε αποσυμφορητικά στο βαρύ κλίμα, αποσυντονίζοντας όμως παράλληλα σε σημεία το ρυθμό του θεάματος.
“Η Δούκισσα της Πλακεντίας” είναι στο σύνολό της μια δύσκολη, έντονα φορτισμένη παράσταση, ωδή στη μητρική αγάπη που ευτυχεί στα “μαγικά” σκηνοθετικά χέρια του Γιώργου Νανούρη και βρίσκει στο πρόσωπο της Μαρίας Κίτσου την ιδανική Σοφία ντε Μαρμπουά. Σε κάθε περίπτωση, αξίζει να την παρακολουθήσουμε και να μάθουμε τα βιώματα αυτής της εμβληματικής προσωπικότητας.
Καλή σας θέαση!





