«Χωρίς πρόσωπο» – κριτική του βιβλίου του Stefan Ahnhem

Written by on 10 Ιανουάριος 2018

Στο βιβλίο του Stefan Ahnhem που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα (μετάφραση Νοέλα Ελιασά) ο αναγνώστης εντυπωσιάζεται από το εξώφυλλο και καθηλώνεται από την εξέλιξη της ιστορίας, γιατί αν κάτι ξέρει να κάνει καλά ο Ahnhem αυτό είναι να αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού του κοινού.

Το «Χωρίς πρόσωπο» κέρδισε το Βραβείο Crimetime για το Μυθιστόρημα της Χρονιάς στη Σουηδία το 2015 και το Βραβείο ΜΙΜΙ για το Καλύτερο Αστυνομικό Μυθιστόρημα στη Γερμανία το 2016 και έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα σε οκτώ γλώσσες. Αποτελεί το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας που φέρει το όνομα του πρωταγωνιστή του Fabian Risk.

Ο Σουηδός συγγραφέας του, αφού διένυσε μια μακρά πορεία στην βιομηχανία του κινηματογράφου γράφοντας αρκετά σενάρια, επίλεξε να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων. Κι εκεί ακριβώς είναι που μπορείς να πεις ότι το έκανε και μάλιστα με επιτυχία. Γνωρίζοντας πως να γράφει ενδιαφέρουσες σκηνές για τους θεατές, καταφέρνει να αφηγηθεί την ιστορία του δημιουργώντας τις ισχυρότερες εικόνες στους αναγνώστες, ολοζώντανες σαν να τις παρακολουθούν στο κινηματογραφικό πανί.

Αν και το εξώφυλλο «προδίδει» ότι η λίστα των θυμάτων είναι μεγάλη (είκοσι), η ιστορία καταφέρνει να μην σε κουράσει με αυτό το πλήθος κόσμου που περνάει από τις σελίδες του, αντιθέτως κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την υπόθεση και σε κρατάει σε αγωνία μέχρι την τελευταία στιγμή. Η βουτιά στο παρελθόν όλων, είναι ένα ακόμα στοιχείο που ο συγγραφέας χειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο παρουσιάζοντας χαρακτήρες που ξεχωρίζουν μεταξύ τους, έχουν όνειρα αλλά και βαρύ παρελθόν.

Είναι ένα «γεμάτο» βιβλίο που παρέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που αναζητά ο αναγνώστης σε ένα θρίλερ, με μυστήριο, αγωνία και έναν ήρωα που δεν παύει να είναι τρωτός και ευάλωτος ενώ ο «χωρίς πρόσωπο» χαρακτήρας σε κάνει να σκεφτείς πιο σοβαρά ποιους έχεις στο πλευρό σου και πόση σημασία τους δίνεις. Η ιστορία ασχολείται και με τον σχολικό εκφοβισμό αλλά τελικά κρύβονται τόσα πολλά πίσω από αυτό.

-κριτική

Λυδία Ψαραδέλλη

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ…
Δύο άντρες είναι νεκροί. Και οι δύο είχαν κατηγορηθεί για σχολικό εκφοβισμό στα μαθητικά τους χρόνια. Στον τόπο του εγκλήματος έχει βρεθεί ένα και μοναδικό στοιχείο: μία φωτογραφία της τάξης του 1982, με το πρόσωπο του πρώτου άντρα διαγραμμένο.ΕΝΑΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ…
Ο Φάμπιαν Ρισκ συμμετέχει στην έρευνα και έχει μόλις επιστρέψει στην πόλη όπου μεγάλωσε. Είναι όμως κι ένα από τα παιδιά της φωτογραφίας. Νόμιζε ότι είχε αφήσει πίσω τα σχολικά του χρόνια, τώρα όμως αρχίζει να μετράει πτώματα των συμμαθητών του.
Το κάθε πτώμα θέλει να πει κάτι. Όλα φαίνονται προσχεδιασμένα από έναν ευφυέστατο δολοφόνο. Κάποιος έχει αποφασίσει να σκοτώσει και τους είκοσι πρώην συμμαθητές. Ο Φάμπιαν Ρισκ ίσως είναι το επόμενο θύμα αλλά και ο βασικός ύποπτος…


Current track

Title

Artist